A Fundación Rosalía de Castro volve poñer en marcha no aniversario de Rosalía o “Caldo de Gloria”, unha iniciativa inspirada no poema “Miña casiña, meu lar” na que a poeta explica como facer un caldo humilde e no que se relata a épica diaria da supervivencia.

Moitos locais hosteleiros de todo o país (e máis alá) uniranse o 24 de febreiro a esta celebración, ofrecendo o ‘Caldo de Gloria’ como tapa nos seus establecementos. E desde a Fundación Rosalía convidamos a que todo o país faga o propio nas súas casas e nos restaurantes. Iso si, acompañándoo coa lectura de poemas rosalianos.

COMO PARTICIPAR

1. ES UN RESTAURANTE e queres facer o caldo? Avísanos, colga o cartel na túa porta e poñerémoste aquí mesmo nesta listaxe pública.

 

2.  QUERES UNIRTE Á FESTA?

a) Primeiro consigue un Caldo de Gloria. Eis as opcións que tes:

- Vir a Padrón o 24F ou a unha chea de sitios máis: poderás degustar o Caldo en calquera establecemento hosteleiro destes que se uniron á iniciativa: na Terra de Iria, en Santiago, Rianxo, A Coruña, Lugo, Vigo, Boqueixón, Catoira, Brión, Mos, Celanova, Ribadeo, Fene, Ourense ou Ferreira do Valadouro. Bótalle un ollo á listaxe aquí!

- Vir á Casa de Rosalía o 24F: faremos un Caldo para todos e todas a partir das 19.30 horas. Estará cociñado por Pepe Solla, e canda el estarán facendo os bolos do pote tres das mulleres responsables da Festa do Bolo do Pote de Mazaricos: Laura Prado,  Esther Muíño e María García Tuñas.

- Podes facer ti mesma/o o Caldo de Gloria na túa casa. Podes seguir as instruccións que Rosalía dá no poema ou consultar a receita de Picadillo (1905).

b) Logo le un poema rosaliano (como mínimo). Pode ser o ‘Miña casiña, meu lar’ que inspirou esta iniciativa ou calquera outro.

 

c) Disfrútao e compárteo nas redes sociais cos seguintes cancelos (hashtags): #CaldodeGloria #DíadeRosalía

 

O caldo de Rosalía, a épica dos humildes

Queremos conmemorar o Día de Rosalía lembrando o poema “Miña casiña, meu lar” de Follas novas, no que unha muller pobre conta un capítulo da súa épica diaria: a de sobrevivir. Esta muller que vén de Santiago a Padrón e chega á casa mollada e esfameada, a pesar de que carece de todo e de que os seus avaros veciños lle negan o que lles sobra, consegue o milagre da supervivencia: facer un humilde caldo de gloria e un bolo do pote. No seu triunfo sobre a desventura e a pobreza, ao pé da quentura da lareira no seu fogar, está tamén a lección de como con case nada o ser humano é quen de sobrevivir e ademais ser feliz.

[Le aquí o poema]

Share